7. Sınıf Türkçe (2. Kitap) Ders Kitabı Sayfa 149 Cevapları (MEB Yayınları)

HAK VE SORUMLULUKLAR Bunun üzerine başka bilgeler, danışma kurulu gündemine sunulmayı beklemeden, tek bir kişinin hemen karar vermesi gereken bazı meselelerin olabileceğini söyleyerek öncekilere karşı çıkmışlar. “En uygun zamanın ne olduğuna karar vermek için insanın, olacakları önceden bilmesi gerekir. Bunu da yalnızca sihirbazlar bilebilir. Bu yüzden, her hareketin doğru zamanını öğrenmek isteyenin sihirbazlara başvurması gerekir.” İkinci soruya verilen cevaplar da yine böyle çeşit çeşitmiş. Bir kısmına göre en gerekli kişiler savaşçılarken; bazıları kralın en çok ihtiyaç duyduğu kişilerin kurul üyeleri, bazıları rahipler, kimileri de hekimler olduğunu iddia etmiş. En önemli işin ne olduğu sorusuna bazıları, dünyadaki en önemli şeyin bilim olduğu cevabını vermiş. Kimi savaş becerisi derken, kimi de dini ibadetler olduğunu savunmuş. Tüm cevaplar birbirinden farklı olunca kral, bunların hiçbirini kabul etmemiş ve kimseye ödül vermemiş. Ama hâlâ sorularının doğru cevaplarını bulma arzusunda olduğundan, bilgeliğiyle meşhur bir keşişe danışmaya karar vermiş. Keşiş, dışına hiç çıkmadığı bir ormanda yaşar, sıradan halktan başkasını da kabul etmezmiş yanına. Bu yüzden kral, bir köylü gibi görünmek için sade kıyafetler geçirmiş üzerine, keşişin kulübesine varmadan atından inmiş, muhafızını ardında bırakıp yola yalnız devam etmiş. Kral yanına gittiğinde keşiş, kulübesinin önündeki toprağı kazıyormuş. Kralı görünce se- lamlamış ve kazmaya devam etmiş. Keşiş, zayıf ve kuvvetsiz olduğu için küreğini toprağa her vuruşunda azıcık bir toprak çıkarıyor, soluk soluğa kalıyormuş. Kral, yanına gitmiş ve şöyle demiş: “Şu üç soruyu cevaplaman için sana geldim bilge keşiş: Doğru zamanda doğru işi yapmayı nasıl öğrenebilirim? En çok ihtiyacım olan insanlar kimlerdir ve kimlere daha çok kulak verme- liyim? Ve en önemli olan, dikkatimi en çok dikkat vermem gereken işler nelerdir?” Keşiş, kralı dinlemiş ama cevap vermeden avcuna tü- kürmüş ve yeniden kazmaya başlamış. “Yoruldun,” demiş kral, “küreği bana ver de biraz ben kazayım.” “Sağol” diyerek küreği krala vermiş keşiş, kendisi de yere oturmuş. Kral, iki tarh kazdıktan sonra duraksayıp sorularını tekrar etmiş. Keşiş, yine cevap verme- miş. Kalkmış, elini küreğe uzatarak şöyle demiş: “Şimdi sen dinlen, biraz da ben çalışayım.”