7. Sınıf Türkçe (2. Kitap) Ders Kitabı Sayfa 119 Cevapları (MEB Yayınları)

HAK VE SORUMLULUKLAR Hükümdar: — Bir bilge kişi benim karakterimi güneşe benzetti. Bak, güneş hiç küçülmez, hep aynıdır; parlaklığı hep aynıdır. Benim karak- terim de güneş gibidir, adaletle doludur ve bu niteliğim hiç değişmez. İkincisi, güneş doğup dünyayı aydınlatır, ama kendinden bir şey eksilmez. Benim törem de böyledir; hiç yok olmam, tabiatım herkes için aynıdır. Üçüncüsü, güneşin sıcaklığı nasıl ulaştığı yerlerde çiçekler açtırıyorsa, benim törem de ulaştığı memlekette düzen sağlar. Güneş nasıl bu kirli, bu temiz demeden herşeyi ay- dınlatıyorsa, benim karakterimden de herkes nasiplenir. Ha, bir de güneşin burcu sabittir, o her zaman arslan burcundadır, yerinden kı- mıldamaz. Benim karakterim de böyle; aslâ değişmez! Hükümdar böylece adalet ve törenin ne olduğunu, hükümdar olan kişide bu nitelikle- rin bulunması gerektiğini Aydoldu’ya anlattı. ( ) Aydoldu: — Bunu anladım. Peki iyilik nasıl bir şeydir ve iyinin hali, tavırları nasıl olur, bunları da anlatır mısınız? Hükümdar: — İyinin niteliği yararlı olmaktır, onun halka pekçok yararı dokunur. O herkese iyilik eder ve yaptığını kimsenin başına kakmaz. Kendi menfaatini düşünmeden ve bir karşılık beklemeden başkalarına yararlı işler yapar. Aydoldu: — Ya doğruluk nedir? Doğru kimdir? Hangi yola doğruluk yolu denir? Hükümdar: — Düşündüğü ile söylediği bir olan adam doğrudur. Onun içi de dışı gibidir. Eğer gönlünü avucuna koyup insanlar içinde utanmadan dolaşabiliyorsan, doğru kimsesin demektir. İnsanın kutlu olabilmesi için, ona doğruluk lazımdır. İnsanlık, doğruluğun adıdır. İnsan az bulunan bir şey değildir, ama insanlık azdır; yani insan çoksa da doğruluk azdır. Bak bir şair ne demiştir: Yürüyen insan pek çok; fakat doğru, gerçek adam yok. İnsan kıt değil, insanlık kıt; doğru, gerçek erleri övdü akıl. Aydoldu: — Kutlu hükümdar bana şimdi de şu meseleyi açıklayıversin. Bu iyi kişiler kötü; kötüler de iyi olabilir mi bir gün? Hükümdar: ( )