6. Sınıf Türkçe (2. Kitap) Ders Kitabı Sayfa 13 Cevapları (MEB Yayınları)

İLETİŞİM VE SOSYAL İLİŞKİLER “Bakma evladım, insanlar kendilerini izlediğini sanıp rahatsız olabilirler, ayıp olur.” diye seslendi annesi, salondaki koltukların yerlerini bir milyonuncu kez değiştirirken. Ardından nefes nefese konuşmasına devam etti: “Yeni taşındık, bizi yanlış tanımasın komşular.” Faruk bir an not almayı bırakıp dikkatini sokaktan geçen arabalara çevirmişti ki karşı apartmandaki komşunun perdeleri kıpırdanmaya başladı. Önce biri sonra öteki derken sanki tüm apartman aralarında anlaşmışçasına, perdelerini çıkarıyordu. Ardından ellerinde kovalar ve bezlerle yeniden göründüler. İki bina arasındaki mesafe o kadar kısaydı ki Faruk her şeyi tüm netliğiyle görüp duyabiliyordu. Pencere önlerinde telaşla cam silenler, ellerinde bezleriyle teyzeler, cam silmek için bez yerine gazete kağıdının daha iyi olduğu konusunda ısrar eden amcalar vardı. Hava bir anda leylak ve lavanta kokularıyla dolmuştu. O esnada bir ses duydu… Sesin sahibi karşı komşularıydı. “Hoş geldiniz! Perde telaşı bitti mi vakit geldi demektir, değil mi? Koşturmadan soramadık, yardıma ihtiyaç var mı? Baban oralarda mı?” Faruk bu ani sorularla derin düşüncelerinden sıyrıldı. Güçlükle “Hoş bulduk.” diyebildi. Babası arkadan yetişmişti. “Hoş bulduk komşu, sağ olun. Görüyorum ki siz de telaştasınız. Kolay gelsin.” dedi. Faruk çalan kapıyı açmak için koştu. Gelenler az önce karşı apartmanda gördüğü yüzlerdi. Az evvel çok yorgun görünen o yüzler şimdi neşeyle aydınlanmıştı. Kapıdakilerden biri: “Ali bak, karşı apartmana senin yaşıtın bir çocuk gelmiş, dememiş miydim?” dedi. Küçük bir çocuk, kalabalığın arasından sıyrılarak öne çıktı. Merakla Faruk’a bakıyordu. Faruk, kalabalığın arasındaki çocuğun, onun eski mahallesindeki arkadaşı Ahmet’e ne kadar da benzediğini şaşkınlıkla fark etti. Anne ve babası ortada açılmayı bekleyen kolilerin arasından kapıdakileri içeri davet etti.