6. Sınıf Türkçe (1. Kitap) Ders Kitabı Sayfa 71 Cevapları (MEB Yayınları)

BAĞIMSIZLIK YOLU Köylüler evlerine, ambarlarına, ağıllarına koştu. Kimi eşeğinin sırtına yüklediği arpayı buğdayı, kimi çeyizi- ni, kimi ördüğü yün çorabı, kimi temiz fanilayı, pamuğu getirdi. Ak çemberi- nin üzerinden kınalı saçları sarkan ihti- yar bir ana, elleriyle ördüğü birkaç çift yün çorabı askere uzattı. “Evlatlarımın ayakları üşümesin. Allah yardımcınız olsun yavrum,” diye dua ederek, hal- siz bedenini bastonuna dayadı. Bas- tonunun varlığını da ancak o an fark edip bastonunu da askere uzattı. “Bunu da al oğul. Sakatlanan erlere dayanak olur,” dedi. Askerler her bir yardımı tek tek yazdılar “Kunduracı Ali’den elli kuruş, kah- veci Abdullah’tan yüz kuruş, Bakırcı Mehmet Usta’dan yetmiş beş kuruş, Berber İbrahim’den iki yüz kuruş, Hatice Ana’dan iki çuval buğday, Fadime Nine’den beş çift yün çorap ” Bütün bir köy elinde avucunda ne varsa orduya veriyordu. Ahmet, dedesiyle konuştuktan sonra koşarak köy meydanına gelmiş, olan biteni izliyor- du. Yüzüne kara bulutlar çökmüş, gözleri kalabalığın telaşına dalmıştı. Sırtını, yorgun bir evin duvarına dayayıp, askerlere baktı. Ninesinin eteğine tutunmuş küçük bir kızın, bez bebeğini bir askere uzattığını görünce dayandığı yerden doğruldu, “Herkes sevdiğinden ayrılıyor,” diye mırıldandı. Ani bir kararla seğirtip koştu. Kerpiç evlerin sıralandığı köy yollarından geçti. Yol boyunca köylülerin ellerinde erzakla meydana gittiğini gördü. Karşılaştığı her bir yüzde bulut, her bir gözde yağmur vardı. Eve vardığında ninesi Gülcemâl’in yelesine ve kuyruğuna kına yakıyordu. Dedesi de atın başını sıvazlıyordu. “Evlat ” dedi, “Gülcemâl cepheye gidiyor.” Ahmet soluk soluğa kalmıştı. Ellerini kavuşturup yutkundu, hiç ses etmedi. Büyük insanla- ra mahsus bir ağırbaşlılıkla kısrağa yaklaştı. ( ) “Ah oğul,” dedi ninesi, “Ben iki şehit verdim vatana. Elimizde yok avucumuzda yok. As- kerimize vereceğimiz tek varlığımız bu kısraktır.” Dedesi, atın sırtına koşum takımlarını koydu. Eyerini, kırbacını, üzengisini özenle yerleş- tirdi. Atın yularını Ahmet’in eline verip, “Haydi” dedi, “zaman yok, gidelim.” Ömür KURT (Kısaltılmıştır.) Doğrusunu Bilelim Metnin yazım ve noktalamasında orijinaline bağlı kalınmıştır. Günümüz yazım ve noktala- ma kurallarına uygun olmayan ifadelerin doğrusu şu şekildedir: • hâlleri • Hâlimize • hâli • hâlsiz • beşibiryerde • Tekâlifimilliye • resmigeçit • evladım • Hakk'a